कधीकधी ध्येय प्राप्तीपेक्षा ध्येयप्राप्तीसाठी केलेल्या प्रयत्नात आनंद असतो.
 |
| प्रयत्नांचा आनंद |
बहुतेक आपल्यापैकी सर्वांनाच सायकल चालवता येत असेल. सायकल चालवणे शिकण्यासाठी केलेली धडपड , केलेले प्रयत्न जरा आठवुन बघा. आपण रोज सकाळी जेव्हा वेळ भेटेल तेव्हा सायकल घ्यायचो आणि तासन्तास नुसतं सायकल पकडून पैदल फिरायचो कारण तेव्हा सायकलवर बसून चालवणं शक्य नव्हतं तरीपण त्यात एक मजा होती . नंतर हळूहळू सायकलवर बसून पायडल मारायला शिकलो. कधी पडायचं कधी खूप मार पण लागायचा पण प्रयत्न करायचं सोडलं नाही. कारण त्या प्रयत्नात एक मजा होती . खूप दिवस प्रयत्न केले आणि एके दिवशी आपण मस्तपैकी सायकल चालवायला लागलो पण आता काय... सायकल तर चालवता येते किती दिवस चालणार आता कंटाळा येतो चालवायचा. आता ती मजा नाही आणि तो आनंद ही नाही.
म्हणूनच जीवनात नेहमी ध्येयप्राप्ती हेच महत्त्वाचे असते असे नाही तर त्यासाठी केलेल्या प्रयत्नात खूप आनंद असतो त्या प्रयत्नांच हि आनंद घेता आला पाहिजे.
